In het begin was er slechts de Leegte, tot het Universum zelf leven ademde. Op die ene, eerste planeet koesterde hij zijn 'Kinderen'. Maar kinderen worden groot. Ze werden uitgezonden om hun eigen werelden te vormen—de Goden die wij vandaag de dag aanbidden. Op bevel van hun vader vergaten zij hun oorsprong, en het Universum viel in een diepe, droomloze slaap.
Nu zijn de ogen van de Bron weer geopend. Wat hij ziet in de duizenden jaren van zijn afwezigheid, wekt geen trots, maar een wrede nieuwsgierigheid. Met de onverschilligheid van een kind dat een mierenhoop omgooit, plukt hij zielen weg uit hun realiteit. Of je nu midden in het leven stond of net je laatste adem uitblies: het hiernamaals heb je nooit bereikt. Je bent nu een pion in het spel van een ontwaakte grootmacht. Welkom terug op de Eerste Wereld. De weg naar huis is geen recht, maar een prijs die verdiend moet worden in een wereld van goddelijke chaos.
Vergeten door de Goden. Gevangen door de Bron.
Duizenden jaren lang sliep het Universum, terwijl zijn kinderen—onze Goden—werelden bouwden. Nu is hij wakker, en hij is niet de liefdevolle vader uit de legenden. Uit pure verveling heeft hij de grenzen tussen de werelden opengebroken.
Je bent weggerukt uit je eigen bestaan, vlak voor de poorten van de dood of midden in je bloei. Je bevindt je nu op de oer-planeet, een speelbal van een entiteit die orde beschouwt als een beperking en chaos als vermaak. Vind je weg terug naar je eigen wereld, voordat je slechts een voetnoot wordt in het wrede spel van het Universum.